Gece'lik
Terinin kokusunu anımsatacak kişilerle sevişmek korkusu
kaplıyor içimi. Nereye boşalsam oradan yürümeye başlayacak gibi çocuklarım.
İsteksizlik. Yer çekimsiz ortamlarda kaldırabiliyorum sikimi. Günün ilk ışığı
ısıtsın diye beklerken içimi, gözlerimi kamaştırıyor, çekiyorum gerisin geriye
perdeleri. Tuhaf bir alışkanlıktı
benimki. Her gece uzaya çıkmak için çantamı hazırlayıp uyumak, sabahında
yataktan kalkamamak. Kanımı giren uyuşturucunun etkisi değil tabi ki ama eminim
beni caydıran yalnız kalmak endişesi. Bir ikna edebilseydim seni…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder