Bundan yaklaşık 12 sene önce; "bir kereden bir şey olmaz" diye söylemişlerdi ilk verirken ağzımıza sigarayı. "Efkar alır, acı bastırır, keyiflendirir!" dediler. Velhasıl aldık dudaklarımızın arasına yaktık bir çare gazı az kalmış çakmakla. Derin bir nefes ve ardında öksürük krizi. Sonrası çorap söküğü. Bağımlı değildik; her okul çıkışı buluşur, terk edilmiş bir gecekondunun içinde sigara içerdik. Böyle gider dedik biri geçmez, aslında bunu söylerken yakmıştık ikinci sigaralarımızı. Ortaokul bitti; bizde bitirdik sigaralarımızı, buruşturup kenara bıraktığımız paket hala aynı yerde bakarım arada uğradığımda o taraflara. Kararlıydık bıraktık. Öylece liseye başladık o bütün bir yaz inanın bir tek sigara bile içmedim. Lisenin başlarındayım henüz, tanımıyorum kimseyi girdim tuvalete saldım aleti, arkamda sigara içenlerin sesi. Söylendim kendi içimden tanımadığımdan kimseyi "Başlıyor yeniden bir sigara hikayesi" . Bitirdim işimi döndüm ardıma; dedim "Verin arkadaşlar bir fırt da bana". Tereddüt yok uzattılar hemen "Ben Ahmet, Mehmet, Aytekin" liseye de başladık şimdi. Tuvalette basılana kadar sürecekti bu seferki sigara serüvenim. Lise son yeniden başlıyoruz. Okul, müdür, öğretmen karşı koyamıyor artık bize. Hoşumuza da gidiyor daha bir keyifli içiyoruz sigaraları artık. Cebimizde paketimizde oluyordu. Öylece üniversiteye kadar geldik bu seferki ayrılık tamamen ekonomik. Başladık bitirdik yine çok kere, sahi üniversiteyi bitiremedik, terk ettik. İş güç sahibi olunca daha kaliteli içmeye başladık sigarayı. Daha yeni yeni yormaya başlıyordu bedeni, farkındaydım, yavaş yavaş azaltım ve yine bıraktım. Kendimi toparladım yeniden başladım. Sanırım artık bağımlıydım yine çok kez bıraktım(sandım). Bu en fazla 1-2 gün sürdü. Gelelim bugüne bıraktım yine neticede 7 günde oldu. Bakalım bir daha ki duman ne zaman girecek ciğerimize.
